Soms heb ik de maandagblues. Waarschijnlijk herkennen velen van jullie dit.
Het kan dan zo erg zijn dat ik het die dag echt niet zie zitten, ik voel me droevig, weet niet wat te doen, zie op tegen de taken van de nieuwe week,…
Mijn man probeert me dan te helpen: ‘Je weet toch waarom je bent gemaakt?’. En dan citeert hij de volgende zin uit een liedje: ‘I was made to praise you!’. Een fantastische zin, echt waar. Maar, hoe doe ik dat?
Als ik naar de kerk ga, is dat nog logisch, ik zing voor God, leer bij over Hem,… Of wanneer ik specifiek een taak doe weet ik dit ook: zondagschool, een evangelisatieactie, op kamp,…
Maar hoe prijs ik God in het dagelijkse leven? Wanneer ik eet, naar school ga, werk, huishoudelijke dingen doe, …
Ik heb er over nagedacht en vind dit best moeilijk. Het blijft een werk in uitvoering.
Hoe doen jullie dit? Worstelen jullie hier soms ook mee? Reacties zijn zeker welkom!